Η μουσική παράδοση της Δρέσδης

Μια αυλική ορχήστρα από το 1548

Η ορχήστρα που σήμερα ονομάζεται Staatskapelle Dresden δημιουργήθηκε με εντολή του Μαυρικίου, Εκλέκτορα της Σαξονίας, το 1548. Ο Heinrich Schütz συνδέθηκε μαζί της από τα πρώτα της χρόνια. Μετακόμισε στη Δρέσδη το 1615 για να εργαστεί ως αυλικός συνθέτης του Εκλέκτορα της Σαξονίας και πέθανε εκεί το 1672. Τα έργα του περιλαμβάνουν τους Psalmen Davids του 1619 και τα Musikalische Exequien του 1636. Η Dafne του Schütz, που παρουσιάστηκε στο Torgau το 1627, θεωρείται παραδοσιακά η πρώτη γερμανική όπερα, αν και η μουσική της έχει χαθεί. Τα Musikalische Exequien αποκαλούνται το πρώτο γερμανικό Ρέκβιεμ, και οι συνθέσεις του για τα Πάθη της δεκαετίας του 1660 περιγράφονται ως η κορυφαία μουσική Πάθους πριν από τον Bach.

Ο Pisendel, ο Vivaldi και η ορχήστρα της Δρέσδης

Τον δέκατο όγδοο αιώνα η αυλική ορχήστρα της Δρέσδης διευθυνόταν από τον βιολονίστα Johann Georg Pisendel, ο οποίος έγινε επίσημα κοντσερτμάιστερ της το 1730. Οι πηγές την περιγράφουν ως το καλύτερο ενόργανο σύνολο της Ευρώπης εκείνης της εποχής. Το 1716 ο Pisendel ταξίδεψε στη Βενετία και πέρασε εννέα μήνες μαθητεύοντας δίπλα στον Vivaldi, και οι Vivaldi, Albinoni και Telemann του αφιέρωσαν όλοι έργα τους. Γι' αυτό ο Vivaldi βρίσκει άνετα τη θέση του σε ένα πρόγραμμα της Δρέσδης. Ο Pisendel είχε ενταχθεί στην ορχήστρα ως βιολονίστας το 1704 και επέστρεψε ως πρώτος βιολονίστας το 1712, και την είχε ουσιαστικά διευθύνει από τον θάνατο του Jean-Baptiste Volumier το 1728.

Ο Weber και ο Wagner

Ο Carl Maria von Weber υπηρέτησε ως Hofkapellmeister από το 1816 έως το 1826, και ο Richard Wagner κατείχε τη θέση από το 1843 έως το 1848. Ο κατάλογος πρεμιέρων της ίδιας της Semperoper περιλαμβάνει τον Rienzi του Wagner το 1842, τον Ιπτάμενο Ολλανδό το 1843 και τον Tannhäuser το 1845. Η πρώτη όπερα του Gottfried Semper άνοιξε στις 13 Απριλίου 1841. Και οι δύο κατείχαν τη θέση του Hofkapellmeister, ο Weber για μια δεκαετία και ο Wagner για πέντε χρόνια.

Ο Strauss και η Semperoper

Ο Richard Strauss συνδέθηκε στενά με τη Staatskapelle ως μαέστρος και συνθέτης, και η ορχήστρα παρουσίασε σε πρώτη εκτέλεση αρκετά έργα του. Ο κατάλογος πρεμιέρων της Semperoper περιλαμβάνει τη Salome το 1905, την Elektra το 1909 και τον Der Rosenkavalier το 1911. Το κτίριο καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό από τους βομβαρδισμούς του 1945, αφήνοντας μόνο το εξωτερικό κέλυφος, και η ανακατασκευή ολοκληρώθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1985, όταν η όπερα άνοιξε ξανά με τον Der Freischütz του Weber. Η Staatskapelle αποτελεί αναπόσπαστο σώμα της όπερας, παίζοντας στην ορχήστρα για τις παραστάσεις όπερας και σε πλατφόρμα για τη δική της σειρά συναυλιών.

Οι δύο όπερες του Semper

Ο Gottfried Semper σχεδίασε την πρώτη όπερα, η οποία άνοιξε στις 13 Απριλίου 1841. Μετά από πυρκαγιά το 1869 το κτίριο ξαναχτίστηκε και ολοκληρώθηκε το 1878, και ο γιος του Semper, Manfred, έκτισε τη δεύτερη όπερα χρησιμοποιώντας τα σχέδια του πατέρα του. Το άρθρο απαριθμεί πρεμιέρες του Strauss σε τέσσερις δεκαετίες: Feuersnot το 1901, Salome το 1905, Elektra το 1909, Der Rosenkavalier το 1911, και αργότερα Intermezzo, Die ägyptische Helena, Arabella, Die schweigsame Frau και Daphne, η τελευταία το 1938.

Πού ταιριάζει η συναυλία στο Zwinger

Οι συναυλίες γκαλά στο Zwinger δεν δίνονται από τη Staatskapelle. Παίζονται από τη Dresdner Residenz Orchester, που ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 2013 από τον βιολονίστα Igor Malinovsky, και η σύνθεσή της ποικίλλει ανάλογα με το πρόγραμμα, από ντουέτο ή τρίο έως ορχήστρα 30 έως 50 μουσικών. Αυτό που τις ενώνει είναι μια πόλη: η Δρέσδη διοργανώνει μουσικές εκδηλώσεις σε αυλές και αίθουσες από την εποχή της βαροκικής αυλής, και το Zwinger φιλοξενεί σερενάτες από το 1928. Ο Vivaldi, ο Mozart και ο Grieg, τα ονόματα στο ημερολόγιό του, είναι το είδος ρεπερτορίου που ταιριάζει σε ένα μικρό σύνολο.

Διαβάστε στη συνέχεια: Συναυλία στο Dresden Zwinger: Κράτηση

Σε ποιους δεν απευθύνεται

Ο οδηγός αυτός δεν είναι μια σελίδα καταλόγου για τη Semperoper ή τη Staatskapelle, των οποίων τα δικά τους προγράμματα είναι το μέρος για να αναζητήσετε όπερα και συμφωνικές συναυλίες. Είναι υλικό υποβάθρου για τη βραδιά στο Wallpavillon και δεν διατείνεται ότι η ορχήστρα του Zwinger είναι η αυλική ορχήστρα του 1548. Ούτε είναι οδηγός εισιτηρίων: οι λεπτομέρειες κράτησης βρίσκονται στον οδηγό κρατήσεων.